نصب تابلو حد ترخص شرعی ریوش
دسته بندی : خبری ,







تابلو حدترخص شرعی شهر ریوش در مسیر شهرستان کاشمر و نیشابور

 

تابلو حد ترخص؛

مقدارفاصله ازشهر یاروستاست که ازنظراحکام شرعی اگرشخص مسافرباشد،ازآن حد که بگذرد اگربخواهدنمازبخواند، بایدنمازچهاررکعتی خودرادورکعتی بخواند ودر صورتیکه روزه باشدوقبل ازظهر از آن بگذرددیگرنمی تواند به روزه خود ادامه دهد.

حد ترخص فاصله حدود 1350 متری بعد از آخرین خانه های شهر یا روستاست یعنی فاصله ای که دیگر اذان با صدای معمولی(نه با بلندگو) شنیده نمی شود یا در و دیوار شهر مشخصا رویت نمی گردد.(محل نصب تابلوی حد ترخص)

بنابراین اگر قصد مسافرت داشته باشید از این تابلو به بعد نمازتان شکسته و می توانید روزه را باز کنید.

 

روابط عمومی دفتر امام جمعه شهرستان کوهسرخ.

خبرگزاری صدا وسیما کوهسرخ



رسانه ایور : 
اولین رسانه خبری فرهنگی روستایی
 از ۱۳۸۴

کانال تلگرام :

اینستاگرام:

آپارات :

پایگاه اینترنتی اطلاع رسانی:






برچسب ها : رسانه ایور , روستا , شهر , ریوش , کوهسرخ , خبر ,

عکس قدیمی
روستای ایور
عکس قدیمی
ارسال عکس : خانم یوسف زاده





رسانه ایور : 
اولین رسانه خبری فرهنگی روستایی
 از ۱۳۸۴

کانال تلگرام :

اینستاگرام:

آپارات :

پایگاه اینترنتی اطلاع رسانی:






برچسب ها : رسانه ایور , عکس , عکس قدیمی , ایور , روستا ,

گوی رهیک
دسته بندی : بازی های محلی ,


بازی گوی رهیک : بازی محلی و بومی روستای ایور

در فرهنگ لغات فارسی ، بازی به معنی سرگرمی ، مشغولیت ، تفریح ، کار ، ورزش و فریب آمده است . زیست شناسان و روان شناسان نیز در مورد بازی نظرات متفاوتی ارائه داده اند . زیست شناسان بر این باورند که علاقه ی انسان به بازی ، با کنجکاوی وی در کشف و شناخت محیط اطراف، ارتباط دارد. روانشناسان  نیز می گویند، نیاز انسان به بازی ، در حقیقت نیاز به مصرف انرژی نهفته در وجود اوست. البته جامعه شناسان  بازى انسان را وسیله ای برای تمرین  زندگى اجتماعى توصیف می كنند. برخی بر این باورند که بازی خود هنری است ، ناشی از فرهنگ و آداب و سنن هر جامعه . اگر بخواهیم به این مقوله عمیق بنگریم، بازى همه ی این نظرات و تعاریف را در بر می گیرد . در کشور پهناور ایران که از تنوع اقلیمی و قومی و قبیله ای خاصی برخوردار است ، انواع بازی و سرگرمی رواج داشته و دارد . این بازی ها در مراسم عروسی ، قبل و بعد از آغاز کاشت و برداشت محصولات کشاورزی ، شب نشینی ها و ... اجرا می شوند .

به هر حال وقت آن رسیده است که میراث کهن و به جای مانده ، بازیافت و بازسازی شود . هرچند که تحولات سریع اجتماعی و زندگی امروزی امکان پرداختن به بازی ها را همانند گذشته به دست نمی دهد ، اما همین که نهاد های فرهنگی به این مهم توجه  نشان دهند و زمینه ی شناساندن آن را به مردم فراهم کنند ، مردم تشنه ی فرهنگ اصیل این مرز و بوم خواهند کوشید ، با این بازی ها زمینه ی لذت روحی و جسمی خویش را فراهم آورند .

بازی گوی راهیک (گوی رهیک) یکی از مهیج ترین بازی های بومی است که در بزرگترین روستای منطقه ی کوهسرخ ، روستای ایور انجام می شود . البته این بازی در مناطق گوناگون کوهسرخ با نام های دیگری ، از جمله « گوی بالا دو » در روستای نامق  ، انجام می شود . اهداف جسمانی این بازی عبارت اند از : سرعت ، چابکی ، هماهنگی عصب و عضله ، استقامت قلبی و عروقی ، تقویت توان روحی و هوشی و تمرکز حواس. اگر به روستاها سفر کنیم و با اهالی به گفت و گو بنشینیم ، متوجه خواهیم شد که در روستاها ،  بازی های محلی متنوعی وجود داشته اند که کم کم به دست فراموشی سپرده می شوند .

 بازی گوی راهیک :

اصطلاحات :

1 . سر مل بازی : مل به معنی جایگاه است . سر مل در فاصله ی 60 متری تا 100 متری محل ضربه به گوی قرار دارد . بازیکنانی که به گوی ضربه می زنند ، باید این فاصله را طی کنند تا به سر مل برسند و در موقعیتی مناسب ، دوباره به پیش مل برگردند.

2 . پیش مل بازی : در نزدیک محل ضربه ی گوی قرار دارد . بازیکنانی که به گوی ضربه می زنند ، باید در این محل قرار گیرند تا در موقعیتی مناسب خود رابه سر مل برسانند و دوباره برگردند.

3 . تیم پایین تپه :  تیمی که به گوی ضربه می زند ، هر بازیکن بعد از سه ضربه در محل پیش مل قرار می گیرد . ضربه ی گوی باید به طرف بازیکنان بالا تپه باشد و محدوده ی برد آن بستگی به تعداد بازیکنان و توافق دو تیم دارد .

4 . تیم بالای تپه : تیمی که در فاصله ی پیش مل تا بعد از سر مل قرار می گیرد . اعضای این تیم باید بعد از این که توپ را گرفتند ، در فاصله ی پیش مل تا سر مل ، آن را به بازیکن پایین تپه ی در حال دویدن بزنند تا برنده شوند .

5 . بازیکن مرده : هر بازیکن یک تیم اجازه دارد ، سه ضربه به گوی بزند و بعد از آن بازیکن مرده نام دارد .  در پایان آخرین ضربه ، می تواند به سوی سر مل بدود ( به همین علت این بازی گوی راهیک نام گذاری شده ) و یا در پیش مل منتظر بماند تا با ضربات هم تیمی های خود به طرف سر مل بدود و دوباره برگردد که در این صورت ، بازیکن در اصطلاح زنده می شود و می تواند سه گوی دیگر بزند .

وسایل بازی :

 1 . گوی که معمولا از جنس لاستیک فشرده است و دور آن را نخ می کشند و محیط آن را از 5 تا 10 سانتی متر است .

2 . چوب درخت گردو ( جوز) به ارتفاع 40 الی 50 سانتیمتر .

3 . زمین بازی که بهتر است تپه مانند باشد .                                    

شرح بازی :

از 7 تا 13 نفر برای هر تیم بازی میکنند . بعد از این که به وسیله ی سکه مشخص شد ، کدام تیم باید بازی را آغاز کند و در جایگاه ضربه (تیم پایین تپه ) قرار گیرد ، اعضای تیم مقابل به صورت پراکنده در بالای تپه به صورتی که بتوانند توپ زده شده را در کمترین زمان دریافت کنند ، قرار میگیرند . یکی از بازیکنان تیم باید در نزدیکی محل ضربه قرار گیرد تا توپ را در پایان ضربه ، به بازیکن زننده ی ضربه در تیم مقابل بدهد .

در تیم پایین تپه ، هر کدام از بازیکنان اجازه دارند تا سه ضربه به گوی بزنند . بازیکن باید دقت کند ، ضرباتی که به گوی می زند به گونه ای باشد که بازیکنان بالا تپه به راحتی نتواند آن را تصاحب کنند و تا تصاحب گوی زمانی بگذرد . بعد از این که بازیکن آخرین گوی را زد و گوی به نقطه ای دور دست پرتاب شد ، باید سریعاً خودش را به سر مل برساند.  اما اگر ضربه پر قدرت نبود ، باید در پیش مل منتظر بماند تا با ضربه ی دیگر هم تیمی خود ، راهی سر مل شود .  اگر همه ی افراد تیم به گوی ضربه بزنند و نتواند مسیر پیش مل تا سر مل را ( بدون بر خورد به گوی ) طی کند ، بازیکنان مرده می شوند و بازی را واگذار می کنند .

در این جا نکته ی مهم آن است که در حین دویدن بازیکن پایین تپه به سمت سر مل ، یا بر عکس از سر مل به پیش مل ، اگر بازیکنان بالا تپه گوی را به بدن بازیکن بزنند ، بازیکنان تیم بالا تپه سریعاً به پشت سر مل یا پیش مل حرکت می کنند تا بازی را برنده شوند . در این صورت جای دو تیم عوض خواهد شد و بازیکنان بالا تپه به پایین تپه می آیند تا به گوی ضربه بزنند . اما اگر دوباره در حین دویدن بازیکنان بالا تپه  به پشت مل ها ، گوی به آن ها برخورد کند، باید همان تیم پایین تپه  بازی را آغاز کند و اصطلاحا به این عمل « شَقَّزی» گویند . به هرحال همان طوری که ذکر شد، بازیکنان تیم پایین تپه باید در محل پیش مل که کمی دورتر از محل ضربه قرار دارد ، منتظر بمانند تا در موقعیتی که گوی از دست رس بازیکنان بالا تپه دور شد ، خود را به سرمل برسانند و در موقعیتی مناسب به پیش مل برگردند تا دوباره اجازه ی ضربه زدن به گوی را پیدا کنند. لازم به ذکر است ، اگر از سه ضربه ی گوی که هر بازیکن پایین تپه مجاز است بزند، بازیکنان بالای تپه یکی را با یک دست مستقیماً بگیرند ، اصطلاحا ً گوی را پوچ کرده اند و تیم پایین تپه بازی را واگذار می کند و جایش با تیم بالا تپه عوض می شود . حالا اگر بازیکنان بالا تپه گوی را با دو دست بگیرند ، بازیکن زننده ی ضربه ، دیگر اجازه ی زدن توپ بعدی را ندارد و باید در پیش مل منتظر بماند .

 

 

مطالعه و تحقیق  :  هادى مختارى   کارشناس تربیت بدنی




رسانه ایور : 
اولین رسانه خبری فرهنگی روستایی
 از ۱۳۸۴

کانال تلگرام :

اینستاگرام:

آپارات :

پایگاه اینترنتی اطلاع رسانی:






برچسب ها : رسانه ایور , بازی , بازی محلی , گوی رهیک , ایور ,

++++++++++++++++
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات